In The past

به گذشته نگاه میکنی،

گاهی پر میشی از حسرت اون چیزایی که میخواست بشه ولی نشد.

خیلی وقتا یادمون میره که ما فقط یه فرد تنها نبودیم که انتخاب میکرد،

ما تو دل یه جامعه بودیم با کلی فشار، توقع، ترس، و مسیر از پیش‌ ساخته.

خیلی از «نشدن‌» ها فقط انتخاب شخصی نبود،

یه جور واکنش به دنیایی بود که دورمون ساختن.

بخشیدن خودمون، یعنی قبول کنیم که همیشه همه ‌چیز دست ما نبود،

و اگه حالا اون آدمی نیستیم که یه روزی می‌خواستیم باشیم،

دلیل نمیشه خودمونو تا آخر عمر سرزنش کنیم.

این یه جور صلح کردنه با خودمون، با گذشته‌مون

و با دنیایی که همیشه مهربون نبود.

.

.

پ.ن:

بله من تغییر کردم؛
چرا که هرآنچه انتظارش را نداشتم دیدم.