از عابران سرخوشی که نه غصهای برای خوردن دارند، نه دلیلی برای تنها بودن. انسانهایی که سرخوش و آسوده
از کنار هم عبور میکنند، و از ته دل میخندند. بیا با هم آرزو کنیم حال همه خوب باشد، به خوبی عطر یاس کوچهباغهای قدیمی، به خوبی شوق دو روز مانده به عید زمان کودکی، به خوبی همان روزی که آرامش و عشق و آفتاب، به خیابانهای این شهر برگردد … . . . . جونم غمگینه تا حالا جونتون غمگین بوده؟
برچسب:
نویسنده: هستی اسماعیلی
Pichidegi
بیا آرزو کنیم حال همه خوب باشد. خیابانها پُر باشد